Remko Koplamp
(Snippergedicht)

In de natuur kom je me zelden tegen

Ik vind die beestenboel niet interessant

Natuur is voor tevredenen of legen

En dan, wat is natuur nog in dit land?

Natuur is voor tevredenen of legen

Ik zit veel liever in een restaurant

Ik heb het meer op zitten dan bewegen

Het liefst in een verwarmd, gezellig pand

Ik heb het meer op zitten dan bewegen

Met mes en vork of stokbrood in mijn hand

Natuur is voor tevredenen of legen

En dan, wat is natuur nog in dit land?

Natuur is goed voor voedsel, verder niet

Vandaar dat je me haast niet buiten ziet.

Peter Knipmeijer

Docenten gaan

Docent te zijn, is dat een vloek of zegen?

Je zult toch leraar zijn in Nederland..

Daar in Den Haag regeert het onverstand

En alle creativiteit wordt doodgezwegen.

Maar heb je Nederlands van Ineke gekregen,

Dan is bij jou allicht begrip geland

Voor taal en tekst en weet je uit de eerste hand:

Het ware meesterschap bestaat terdege.

Van alles werd door Ineke bedacht

Om voor een onderbouwde les te zorgen

Gedicht, beeld, internet had zij paraat.

En nu een nieuwe fase die haar wacht,

de school is uit, het oog gericht op morgen.

Toekomst die nieuw talent de ruimte laat

Herman Schaap

Veluwe

Natuur is voor tevredenen of legen.

De Veluwe is bos en hei en zand,

Waar je ook kijkt zie je het woeste land.

Bij zonschijn is het mooi, maar ook bij regen.

Maar ja: wat is natuur nog in dit land?

Een stukje bos, door spoorlijnen doorsneden,

En wegen, waar heel hard op wordt gereden:

De slachtoffers staan daag’lijks in de krant.

Een stukje bos, ter grootte van een krant?

Toch vind je hier nog zwijnen, herten, reeën.

De rugstreeppad heeft hier haar barensweeën,

De wilde zegge groeit hier langs de kant.

Een heuvel, met wat villaatjes ertegen.

Dan zie je: Hoenderloo of Otterlo,

Met luisteraars, zeer thuis bij de EO;

Zij lezen Trouw, de Heer is hen tot zegen.

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Frans Woortmeijer

uit: Trekvogelpad

versvorm: deadline

25-6-2010

TEGEN KLEIN LEED

Dappermarkt

De markt is voor tevredenen en legen.

En dan, wat is een markt nog in dit land?

Een groentekraam ter grootte van een krant,

een viskar met wat vlaggetjes ertegen.

Geef mij zo’n gangpad, breed als ’s Heren wegen

met rijkgevulde schappen langs de kant,

de winkelwagens vol tot aan de rand,

de weekaanbieding die ons doet bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.

De gevel houdt zijn wonderen verborgen,

de rijkdom van deez’ aard bijeen geharkt.

Dit heb ik bij mijzelve overdacht,

verregend op een miezerige morgen,

domweg aan ’t schuilen in de supermarkt.

Niels Blomberg

De Dappermarkt

Cultuur is voor tevredenen en legen

En dan, wat is cultuur nog in dit land?

Men is cynisch, respectloos, intolerant

En grote ego’s werken elkaar tegen

Geef mij de dappere koopman en klant

Zij kruisen dagelijks elkaars wegen

Zwijgzaam of lachend, met branie, verlegen

Het zijn geen vrienden, toch is er een band

Haren gekroesd, in doek of geblondeerd

Men blijft beleefd, ook dicht op elkaars huid

Soms ontstaat door drukte een verkeersinfarct

De wereld in één straat, alom gewaardeerd

Vanmorgen bedacht ik: ik voel mij vrijuit

Hoopvol gelukkig op de Dappermarkt

Rop Janze

dapper street

(the nits)

give me the sombre city highroads

the clouds are framed by attic windows

those are the words I long to hear

but when I walk I keep my tears from falling

and if you don’t know where to go

you’re lost in a dead end street

the houses fall down every day

but maybe someday I’ll keep this house from falling

this is the street where I was living

this is the square where I was fighting

nobody fears the ball and chain

I feel the tears my memory lane is falling

and still I don’t know where to go

I’m lost in a misty town

no poetry in dead end street

they tear all the houses down

when you walk in Dapperstreet

when you live in Dapperstreet

now it rains on broken windows

the streets are always wet

through all the empty alleys wind blows

you’re never coming back

when you live in Dapperstreet

give me the sombre city highroads

the clouds are framed by attic windows

those are the words I long to hear

but when I walk I keep my tears from falling

and if you don’t know where to go

you’re lost in a misty town

no poetry in dead end street

they tear all the houses down

when you walk in Dapperstreet

when you live in Dapperstreet

now it rains on broken windows

the streets are always wet

through all the empty alleys wind blows

you’re never coming back

when you live in Dapperstreet

city crime one grey morning

blissfuly happy I’m walking

city crime one grey morning

blissfuly happy I’m walking

city crime one grey morning

blissfuly happy I’m walking

suddenly happy in Dapperstreet

(c) 1983 tekst en muziek: Henk Hofstede